DÜSLERİMDEKİ HAYALLERİM

ÇOCUKLUĞUM VE
DÜSLERİMDEKİ HAYALLERİM

Daha küçücük bir çocukken
Hiç birşeyin farkında değildik
Her şey toz pembeydi bize
Biz ise alemler ötesinde.

Kendi dünyalarımız vardı
İçimizde yeşerttiğimiz
Kendi rüyalarımız vardı
Süsleyip püslediğimiz.

Kocaman düşlerimiz vardı
Bitmeyen hayallerimiz
O kadar saf ve o kadar temiz
Pırıl pırıldı düşüncelerimiz.

Çocukluk bu ya işte
Kimimiz doktor olmak ister di
Kimimiz ise öğretmen
Kimimiz polis olmak ister di
Kimimiz hemşire
Hatta pilot olmak isteyenler
Aya çıkacam diyenlerimiz vardı. :))

Kızlar bir birlerini kıskanır
Cindy bebeklerini saklar
Evcilik oynarlardı
Erkekler misket oynar
Yenilince kavga çıkarırdı
topa vurup mahallede
kırılmadık cam bırakmazlardı. :))

Zaman hızla ilerledi
Ve bizlerde büyüdük
Şimdi nerede o günler
Çocukluğum nerde diyoruz.

Keşke hiç büyümeseydik
Büyük olmasaydık hiç
Hayatın bu kadar zor
Riyalarla dolu oldugunu
Nerden bile bilirdik.

Biz o zamanlar daha saftık
Tertemizdik, paktık
Pırıl pırıl ve aktık
Büyüdük kendimizi yaktık.

Benimde düşlerimde hayallerim vardı
Tıbkı sizler gibi
Banada hayat toz pembe bahardı
Beşerip filizlenecek gibi.

Oysa ki
Şimdi hayat içinde yogrulan
Bazen ezilip bazende dogrulan
Gece gündüz yorulan
Bir beden içinde can çekişiyoruz.
Oysa ki benimde düşlerim vardı
Toz pembe hayallerim
Çocukluğum nerde anne
Biz büyüdük kirlendi dünya anne